Tago post tago pasas kaj ni plu pligrandigas nian scion pri Esperanto. Ni plu korespondadas kun geamikoj de Verdello, Italio kaj de Mallorka, Hispanio. De nova lernojaro ni komencis ankaux intersxangxi leterojn kun junaj esperantistoj de Tarrariras de Urugvajo/sur foto/. Kiel interese ekkoni novajn amikojn!
Dzień po dniu mija, a my ciągle staramy się wzbogacać naszą znajomość Esperanta. Nadal korespondujemy z przyjaciółmi z Verdello we Włoszech i z Majorki, należącej do Hiszpanii. Od nowego roku szkolnego zaczęliśmy wymieniać listy z młodymi esperantystami z Tarrariras w Urugwaju /na zdjęciu/. Jak ciekawie poznawać nowych przyjaciół!
Niedawno spotkała nas znów miła niespodzianka - dotarły do nas listy od dzieci z Majorki i z Włoch. Jak miło mieć znajomych na świecie! I dla wszystkich Esperanto jest językiem, którego każdy musi się uczyć od podstaw. Nikt nie jest uprzywilejowany. 
Komencigxas la fabelo... Antaux longa, longa tempo sur la Vavelmonteto
en Krakovo vivis terura drako. Cxiuj timis gxin. Gxis alvenis brava sxuisteto, kiu ruze venkis gxin. Kaj ricevis kiel edzinon belan princinon de la regxo Krak. Poste ili vivis longe kaj felicxe.
Zaczyna się baśń... Dawno, dawno temu, w jamie pod krakowskim Wawelem żył straszny smok... Wszyscy bardzo się go bali. Aż znalazł się odważny szewczyk, który sprytnie go pokonał. A w zamian otrzymał od króla Kraka królewnę za żonę. I żyli długo i szczęśliwie.
